Συλλογική κουζίνα για την οικονομική ενίσχυση της οδοντιατρικής δομής.

syllogiki-kouzina-odontiatreio

Τον τελευταίο καιρό, ένα από τα θέματα που απασχολεί τη συνέλευση του «κοινωνικού χώρου για την υγεία» είναι το στήσιμο και η λειτουργιά μίας οδοντιατρικής δομής. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις μας επιχειρούμε να διερευνήσουμε τις οδοντιατρικές ανάγκες που προκύπτουν στις τωρινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, να απαντήσουμε στην ανυπαρξία αυτού που ονομάζεται «πρόληψη» σε θέματα που άπτονται της υγείας μας, άλλα και να πάψει η επίσκεψη σε έναν οδοντίατρο να παραμένει μια «ιδιωτική απόλαυση». Και φυσικά δεν παραβλέπουμε ότι οι οδοντιατρικές πράξεις δεν καλύπτονται από κανέναν ασφαλιστικό φορέα (ούτε τώρα, αλλά ούτε και στα χρόνια της «ευημερίας»), πνίγοντας οικονομικά όσους και όσες έχουν μία σχετική ανάγκη (και περισσότερο τις οικογένειες με μικρά παιδιά). Οι εργασίες για την κατασκευή του οδοντιατρείου έχουν ξεκινήσει και ελπίζουμε να είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους πρώτους επισκέπτες σύντομα.

Σε πρώτο πλάνο, σε ένα τέτοιο εγχείρημα, θα μπορούσαν να παρασχεθούν:

  1. οδοντιατρικός έλεγχος, δηλαδή μια καταγραφή και ενημέρωση της κατάστασης της υγείας και των προβλημάτων στο στόμα,
  2. οδοντιατρικός καθαρισμός, (γίνεται με εργαλεία χειρός και υπέρηχο) και συμβάλει στην υγεία των ούλων (απομακρύνοντας την πλάκα και την πέτρα που ευθύνονται για τις φλεγμονές της ουλίτιδας και περιοδοντίτιδας), άλλα και προληπτικά είναι απαραίτητος,
  3. οδηγίες στοματικής υγιεινής και προληπτικό πρόγραμμα για παιδιά (καθαρισμός, φθορίωση και ορθοδοντικός έλεγχος),
  4. αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών (διάνοιξη αποστήματος, εξαγωγή δοντιών).

Όπως είναι σαφές, ακόμα και αυτές οι απλές οδοντιατρικές πράξεις απαιτούν οπωσδήποτε ένα μίνιμουμ εξοπλισμού: μία οδοντιατρική έδρα, κάποια εργαλεία, έναν κλίβανο για την αποστείρωση των εργαλείων και επιπλέον κάποια αναλώσιμα υλικά (π.χ. αναισθητικό). Αν και τα περισσότερα που αφορούν στον εξοπλισμό έχουν βρεθεί, το κόστος των εργασιών που χρειάστηκαν είναι αρκετά μεγάλο.

Μέσα από την πρόταση της κουζίνας των ανέργων για μία αλληλέγγυα συλλογική κουζίνα βρίσκουμε την ευκαιρία να ξαναθέσουμε τα ερωτήματα τόσο της πολιτικής στήριξης της δομής, όσο και της στήριξής της σε υλικοτεχνικό επίπεδο και σε ανθρώπινο δυναμικό.

Η επιλογή αυτή απαιτεί κόπο, χρήμα και δέσμευση. Και η δρομολόγησή της εξαρτάται από το εάν (καταρχήν), ο κόσμος του αγώνα έχει ανάγκη ένα σχετικό εγχείρημα. Πιστεύουμε ότι θα αδικούσαμε καταρχήν τον εαυτό μας να στήσουμε το οδοντιατρείο για να υπάρχει απλά και μόνο, χωρίς να εξυπηρετεί πραγματικές ανάγκες.

Πιστεύουμε ότι μία οδοντιατρική δομή μπορεί να συμβάλλει στη διεύρυνση των συλλογικών απαντήσεων στις (ιατρικές) ανάγκες μας, να αποτελέσει ακόμη μία ψηφίδα στο μωσαϊκό των αντιστάσεων που αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια στις γειτονιές, στην τελική να είναι ένας ακόμα υπεύθυνος πειραματισμός πάνω στην αυτοοργάνωση διαφόρων πτυχών της καθημερινότητας και των αναγκών μας.

Η πρόταση για την συλλογική κουζίνα θέτει τις βάσεις για την δικτύωση των από τα κάτω κοινωνικών εγχειρημάτων και δημιουργεί το προηγούμενο για την συμπόρευσή τους στο δρόμο της αυτοοργάνωσης και στο μέλλον. Σήμερα μαγειρεύουμε και τρώμε μαζί, αύριο μαζευόμαστε και διαμορφώνουμε τις συνθήκες μέσα στις οποίες θέλουμε την υγεία μας στο σήμερα, αλλά και στο μέλλον. Τα κοινωνικά εγχειρήματα δεν πορεύονται μόνα τους το καθένα, αλλά όλα μαζί συνθέτουν ένα ισχυρό δίκτυο που επιχειρεί την ανατροπή του υπάρχοντος και ταυτόχρονα την δόμηση της αυριανής κοινωνίας.

Από την εκδήλωση του ΚΧΥ για την κρίση, τις εξαρτήσεις και τις συλλογικές αντιστάσεις.

ekdilosi-exartiseis16032013d

Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου 16 Μαρτίου ο κοινωνικός χώρος για την υγεία και οι «συλλογικές δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης 18 Άνω» έστησαν στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης ανταλλακτικό/χαριστικό παζάρι. Αρκετοί άνθρωποι της γειτονιάς πέρασαν για να πάρουν ή να προσφέρουν αντικείμενα και ρούχα, μία ακόμη αφορμή δόθηκε για να ψηλαφήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.

Αυτή η κίνηση στην πλατεία ήταν το πρώτο μισό όσων είχαν οργανωθεί για εκείνη την ημέρα. Το μεσημεράκι, κατηφορήσαμε λίγα στενά παραπέρα στο θέατρο Αλκμήνη, για το άλλο μισό, την προγραμματισμένη εκδήλωση με θέμα τις εξαρτήσεις και τους αποκλεισμούς μέσα σε καιρούς καπιταλιστικής κρίσης και την αναζήτηση και συγκρότηση των συλλογικών αντιστάσεών μας.

Στον ζεστό χώρο του θεάτρου έγινε μία γεμάτη, δίωρη συζήτηση, η οποία εμπλουτίστηκε από τις πολύ δυνατές αφηγήσεις ατόμων της κοινότητας απεξάρτησης του 18 Άνω. Η αντίληψη της κοινωνικής πραγματικότητας γεννούσε σε όλους το ερώτημα: όλοι μας μιλάνε για επανένταξη, αλλά πού ακριβώς μας ζητάνε να επανενταχθούμε; Σε μία κοινωνία διαλυμμένη, αποξενωμένη, όπου βασιλεύει ο κοινωνικός κανιβαλισμός, η πείνα και η εξαθλίωση; Η επιλογή της (αυτο)οργάνωσης και ο στόχος της αλλαγής αυτού του  κόσμου θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν μία κοινή συνισταμένη των τοποθετήσεων.

Πέσανε και διάφορες ιδέες για να συνεχιστούν οι από κοινού δράσεις. Συλλογικά μαγειρέματα, εκδηλώσεις μέσα από τις οποίες θα δοθεί η ευκαιρία να κυκλοφορήσει ο λόγος και τα βιώματα των ανθρώπων του 18 Άνω, παρεμβάσεις (με άξονα το καθεστώς εξαίρεσης ολοένα και περισσοτέρων ανθρώπων) σε διάφορα νευραλγικά σημεία του συστήματος υγείας και πρόνοιας.

Τις επόμενες ημέρες θα ανέβει και η εισήγηση του κοινωνικού χώρου για την υγεία.

ekdilosi-exartiseis16032013a

ekdilosi-exartiseis16032013c

DSC_0191

ekdilosi-exartiseis16032013b

 

Εκδήλωση για την κρίση, τις εξαρτήσεις και τις συλλογικές αντιστάσεις.

afisa-exartiseis18anw

Σε μια εποχή ρευστή, αυξημένης αβεβαιότητας και κοινωνικής δυσφορίας η πολλαπλασιάζουσα ατομική και κοινωνική δυσφορία αποτυπώνεται όλο και πιο έντονα στα σώματα και τις ψυχές των ανθρώπων που «επιλέγουν» ως διέξοδο το δρόμο της εξάρτησης και ειδικότερα της τοξικομανίας. Στους καιρούς μάλιστα των μνημονίων και του αδυσώπητου νεοφιλελευθερισμού τα «ναρκωτικά της κρίσης» κάνουν θραύση παρέχοντας στον καθένα ένα γρήγορο διαβατήριο προς την εξαθλίωση και το θάνατο καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι καθίστανται περιττοί. Μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό, όπου η κατανάλωση πάσης φύσεως ουσιών περιορίζει ασφυκτικά την κοινωνικότητα, προβάλει επιτακτικά η ανάγκη να ανοίξουμε και πάλι το θέμα των εξαρτήσεων και ειδικότερα της τοξικοεξάρτησης μέσα στις γειτονιές και τις πλατείες μας.

Σε πείσμα του κυρίαρχου λόγου που επιμένει να ιατρικοποιεί την εξάρτηση και σε αντίθεση με τις λογικές που βλέπουν ως θεραπεία την υποκατάσταση με ουσίες, θέλουμε να μιλήσουμε για τις ατομικές και εξατομικευμένες στάσεις και συμπεριφορές, αυτές που οδηγούν τον κοινωνικό ιστό σε πλήρη απεξάρθρωση προσφέροντας μέσω της χρήσης ουσιών ένα «χημικό νάρθηκα» που δε στηρίζει αλλά αντίθετα καταδυναστεύει. Θέλουμε να συζητήσουμε για την τυρρανική εμπειρία της τοξικοεξάρτησης, για την ισοπέδωση που προκαλεί στις ταυτότητες των προσώπων που εκμηδενίζονται ως σκεπτόμενα και δρώντα κοινωνικά όντα. Επιθυμούμε να μιλήσουμε για τις συνδέσεις ανάμεσα στις ζωές των τοξικοεξαρτημένων και των θεωρούμενων ως υγιών άλλων. Διεκδικούμε να κρατήσουμε ανοικτή τη συζήτηση που βλέπει την τοξικοεξάρτηση ως μηχανισμό κοινωνικού αποκλεισμού, ως αναπόφευκτο σύμπτωμα μιας ζωής που γεννά αδιέξοδα  προσωπικά, υπαρξιακά και εντέλει κοινωνικά.

Καλούμε κάθε άμεσα ενδιαφερόμενο, συγγενείς και φίλους αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχει σε ένα ανοικτό διάλογο γύρω από τα παραπάνω. Έχουμε την πρόθεση να φέρουμε το θέμα της υγείας μέσα στις γειτονιές μας, ειδικά σήμερα που μόλις πριν λίγα εικοσιτετράωρα τα πογκρόμ ενάντια στους «παρείσακτους» συνεχίστηκαν με τη μεταφορά 132 τοξικοεξαρτημένων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας με πρόσχημα – τι άλλο – ανθρωπιστικό. Κυρίως είμαστε διατεθειμένοι να φέρουμε στη γειτονιά μας τις αφηγήσεις των ανθρώπων της επανένταξης του 18 ΑΝΩ, να μιλήσουμε για διαδρομές ανάρρωσης και απεξάρτησης, για το νόημα και το περιεχόμενο της θεραπείας, για το χτίσιμο των συλλογικών μας αντιστάσεων.

Το Σάββατο 16 Μαρτίου, ο «κοινωνικός χώρος για την υγεία» και η ομάδα «συλλογικές δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης 18 ΑΝΩ» οργανώνουν στις 10.30 το πρωί  ανταλλακτικό/χαριστικό παζάρι στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης στα Κάτω Πετράλωνα. Και στις 1.30 το μεσημέρι θα γίνει συζήτηση με θέμα «κρίση, εξαρτήσεις, αποκλεισμοί και συλλογικές αντιστάσεις», στο θέατρο Αλκμήνη (Αλκμήνης 12, Κάτω Πετράλωνα).

Σας περιμένουμε όλες και όλους.

Εκδήλωση του κοινωνικού χώρου για την υγεία: αναρρώνοντας ψυχικά, ξεπερνώντας τη διάγνωση.

sxizofreneia-ekdil-febr2013
Ο κοινωνικός χώρος για την υγεία σας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε μαζί το ντοκιμαντέρ του Daniel Mackler «Take this broken wings» και να συμμετάσχουμε στη συζήτηση που θα ακολουθήσει σχετικά με τη «σχιζοφρένεια» και την ανάρρωση, δύο όρους που ο ψυχιατρικός λόγος θεωρεί ασυμβίβαστους.
Σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη στο χώρο της ψυχικής υγείας και φυσικά των φαρμακοβιομηχανιών, ο όρος σχιζοφρένεια ταυτίζεται με μία χρόνια, συχνά χαρακτηριζόμενη ως νευροεκφυλιστική, ανίατη νόσο, μια διαταραχή, που την αιτία της θα την αναζητήσουμε στα γονίδια και όπου το φάρμακο είναι μονόδρομός, συχνά εφ’ όρου ζωής. Σκοπός της συνάντησης είναι να συζητήσουμε πέρα από τα αδιέξοδα που μας έχουν θέσει, να αναζητήσουμε δρόμους ανάρρωσης και να δημιουργήσουμε σχέσεις που θα μας οδηγήσουν σε αυτήν.
Το φιλμ εστιάζει στις ζωές δύο γυναικών, οι οποίες, και οι δύο, ανάρρωσαν από ‘σχιζοφρένεια’, συζητά πάνω στις καθοριστικές τραυματικές εμπειρίες τους στην παιδική ηλικία και εξιστορεί την επιτυχή τους ανάρρωση. Η μία γυναίκα είναι η Joanne Greenberg, συγγραφέας του πολυδιαβασμένου «I Never Promised You A Rose Garden» και η δεύτερη μια νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας από την Καλιφόρνια, την ιστορία της οποίας διηγείται ο θεραπευτής της Daniel Dorman, στο βιβλίο «Dante’s Cure: A Journey Out of Madness».
Οι αφηγήσεις τους συνδιαλέγονται με τις θέσεις των Peter Breggin (συγγραφέας του «Toxic Psychiatry»), Robert Whitaker (δημοσιογράφος και συγγραφέας των «Mad in America» και «Anatomy of an Epidemic») και Bertram Karon (συγγραφέας του «Psychotherapy of Schizophrenia: Treatment of Choice»).
Ας απομακρυνθούμε λοιπόν από τις λογικές της αναπηροποίησης των ανθρώπων και της ψυχιατρικοποίησης των ζωών μας να μιλήσουμε για τους ανάπηρους θεσμούς ψυχικής υγείας με τις ανάπηρες διαγνώσεις, να μιλήσουμε για εναλλακτικούς δρόμους που έχουμε.

Μουσικές και παραμύθια για την αλληλοβοήθεια (και άλλα τινά).

Ο πολιτιστικός και κοινωνικός χώρος έκφρασης και δημιουργίας «Ταξίδι χωρίς χάρτη» την Κυριακή 18 Νοέμβρη και ώρα 7.30 μ.μ. σας εξιστορεί μουσικές και παραμύθια για την αλληλοβοήθεια (και άλλα τινά), ενώ ο «Συλλογικός χώρος για την τροφή» μαγειρεύει. Όλα αυτά στο χώρο της λαϊκής συνέλευσης, Δωριέων 5 και Ταντάλου στα Άνω Πετράλωνα.
Θα ακολουθήσει κουβέντα σχετικά με τη σημασία της συλλογικής κουζίνας.